ਪ੍ਰੇਮ ਵੀਰ ਦੇ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣੇ 'ਤੇ ਅਫਸੋਸ.......... ਸ਼ੈਲੀ ਅਰੋੜਾ

ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅੱਗੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦੀ,  ਇਹ ਅੱਜ ਫਿਰ ਸਾਬਤ ਹੋ ਗਿਆ... ਸੱਚੀ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਸੇ ਆਪਣੇ ਨੂੰ ਖੋਣ ਦਾ... ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਦੁੱਖ ਦੀ ਘੜੀ ‘ਚ ਖੁਦ ਨੂੰ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ... ਰੱਬ ਮੇਹਰ ਕਰੇ...!!

ਸ਼ੈਲੀ ਅਰੋੜਾ

ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਆਲਣਾ........ ਨਜ਼ਮ/ਕਵਿਤਾ / ਸ਼ੈਲੀ ਅਰੋੜਾ

ਚਿੜੀਆਂ ਵਾਂਗ
ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ
ਆਪਣਾ
ਇੱਕ ਆਲਣਾ ਬਣਾਵਾਂ,
ਜਿਸ ਦਾ ਹਰ ਤੀਲਾ
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੇ
ਪਿਆਰ ਦੇ ਅਹਿਸਾਸ
ਨਾਲ
ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ,
ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਉਡਾਰੀ
ਲਾਉਂਦੀ
ਤੇ ਇੱਕ ਤੀਲਾ
ਲੱਭ ਲਿਆਉਂਦੀ,
ਪਰ ਆਹ ਕੀ ਹਰ ਵਾਰ
ਲੱਭੇ ਤੀਲੇ ਨੇ
ਮੈਨੂੰ ਨਵੀਂ ਹੀ ਚੁਭਨ
ਦਿੱਤੀ,
ਚਾਹਿਆ ਕਿ
ਤੋੜਦੀ ਜਾਵਾਂ,
ਇਹਨਾਂ ਸਹਾਰਿਆਂ ਨੂੰ
ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ
ਇੱਕ ਸੱਚਾਈ ਸਾਹਵੇਂ
ਪੈਂਦੀ ਕਿ
ਇਹਨਾ ਕਰਕੇ ਹੀ ਤਾਂ
ਮੇਰੇ ਘਰ ਦਾ
ਵਜੂਦ ਏ, ਮੇਰਾ ਵਜੂਦ ਏ,
ਜੇ ਇਹ ਟੁੱਟ,
ਬਿਖਰ ਗਏ,
ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਸਪਨੇ ਵੀ
ਚੂਰ-ਚੂਰ
ਹੋ ਜਾਣਗੇ,
ਹਿੰਮਤ ਕੀਤੀ, ਦੁੱਖ ਸਹੇ,
ਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ
ਲੱਗੀ ਰਹੀ।।
ਇਹਨਾਂ ਨਾਕਾਮ ਸਹਾਰਿਆਂ
ਨੂੰ ਖੜਾ ਕਰਨ 'ਚ
ਤੇ ਉਹ ਦਿਨ ਵੀ
ਆਇਆ
ਜਿਸ ਦਿਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ
ਮੇਰਾ
ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਆਲਣਾ,
ਭਰ ਆਏ
ਅੱਖਾ 'ਚ ਹੰਝੂ,
ਜਿਸਮ ਤੇ ਜ਼ਖਮ
ਤੇ ਦਿਲ 'ਚ ਅਹਿਸਾਸ
ਕਿ ਬਣ ਗਿਆ
ਮੇਰਾ ਘਰ,
ਜੋ ਬਣਿਆ ਤਾਂ ਬਹੁਤ
ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ
ਬਾਦ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ
ਸਕੂਨ ਲੈਣ ਦੀ
ਵਾਰੀ ਮੇਰੀ ਸੀ।।
ਤੇ ਮੈਂ ਅੱਖਾ ਮੁੰਦ ਕੇ
ਬੜੇ ਹੀ ਪਿਆਰ ਤੇ
ਸ਼ਾਤੀ ਨਾਲ ਸੌਂ
ਗਈ
ਆਪਣੇ ਦੁੱਖਾਂ
ਦੇ ਆਲਣੇ 'ਚ।।।।।

****

ਗਵਾਹ ਹਾਂ ਤੇਰੀਆ ਧੜਕਣਾਂ ਦੀ.......... ਨਜ਼ਮ/ਕਵਿਤਾ / ਸ਼ੈਲੀ ਅਰੋੜਾ

ਮੈਂ ਦੇਖੀਆਂ ਨੇ ਤੇਰੀਆਂ ਭੂਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ
ਜਿਹਨਾਂ 'ਚ
ਜਦ ਵੀ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਮੈਨੂੰ ਮੈਂ ਹੀ ਨਜਰ ਆਇਆ,

ਮੈਂ ਦੇਖੇ ਨੇ ਰੋਏ ਤੇਰੇ ਬਦਨ ਦੇ, ਬਹੁਤ
ਹੀ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਨੇ
ਮਖਮਲ ਵਾਂਗ,

ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇਰਾ ਮੱਥਾ ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ
ਭਰਪੂਰ ਏ, ਪੈ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਵੇਂ ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਏ
ਵਾਂਗ ਸੋਨੇ ਦੇ,

ਗਵਾਹ ਹਾਂ ਤੇਰੀਆ ਘਟਦੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ
ਧੜਕਣਾਂ ਦੀ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ
ਸੁਣਦੀ ਰਹੀ ਹਾਂ,

ਦੇਖਿਆ ਏ ਉਹਨਾਂ ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ,
ਖਰੋਚਾਂ ਨੂੰ,
ਜੋ ਅਕਸਰ ਮੇਰੇ ਨੋਹਾਂ ਦੇ ਛੋਹ ਨਾਲ
ਤੇਰੇ ਤਾਂਈਂ ਪਹੁੰਚ ਗਏ,

ਸੁਣਿਆ ਏ ਤੇਰੇ ਆ ਜਾ ਰਹੇ ਸਾਹਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੇਨੂੰ ਦਸਿਆ
ਵੀ ਏ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਲੈਦੇ ਨੇਂ,

ਤੇ ਅੱਜ ਤੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾਂ ਏ ਕਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀ, ਹਾਲੇ
ਤਕ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਦਸ ਕਿਸੇ ਨੂੰ
ਜਾਨਣ ਲਈ ਹੋਰ ਕਿ
ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਏ।।??

ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੰ ਸਬੂਤ ਦੇ ਸਕਾਂ ਕਿ ਮੈਂ
ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਏਂ,
ਨਾ ਸਿਰਫ ਜਿਸਮਾਂ ਤਾਂਹੀ ਸਗੋ
ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਤੇਰੀ ਰੂਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ
ਜਾਣੂ ਏ।।।

ਇੰਨੀ ਕੁ ਸਾਡੀ ਸਾਂਝ ਹੋਵੇ........... ਗ਼ਜ਼ਲ / ਸ਼ੈਲੀ ਅਰੋੜਾ

ਕਿਹੜੀ ਹੋਵੇ ਸ਼ਰਾਰਤ, ਕਿਹੜੀ ਪਿਆਰੀ ਸੋਗਾਤ ਹੋਵੇ,
ਕਿੰਝ ਮਨਾਇਏ ਦੱਸੋ, ਜਦ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਨਾਰਾਜ ਹੋਵੇ,

ਮੰਨ ਜਾਦਾਂ ਬੰਦਾ ਅਕਸਰ, ਜੇ ਗੈਰਾਂ ਤੋ ਨਾਰਾਜ ਹੋਵੇ,
ਕਿੱਦਾ ਮੰਨੇ ਭਲਾ, ਜਦ ਨਿੱਜ ਤੋਂ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇ,

ਤਾਰੇ ਹੈਰਾਨ, ਚੰਨ ਵੀ ਰੋ ਰੋ ਹੋਈ ਬੈਠਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ,
ਖੋਲ ਜੁਲਫਾ, ਛੱਡ ਹਨੇਰਾ, ਰਾਤ ਕਾਲੀ ਆਜਾਦ ਹੋਵੇ,

ਜਿਸਮਾਂ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨੀ ਰੱਖਣਾ ਕੋਈ ੳ ਸੱਜਣਾ,
ਮੈਂ ਮਰਾਂ, ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਰੋਵੇ, ਬਸ ਇੰਨੀ ਕੁ ਸਾਡੀ ਸਾਂਝ ਹੋਵੇ,

ਰਾਤ ਬੀਤੀ ਨਾਲ ਗਮਾਂ ਦੇ ਬਾਤਾਂ ਪਾਉਦੇਂ ਪਾਉਦੇਂ,
ਰੱਬ ਕਰੇ ਮੇਹਰ, ਸੁੱਖਾ ਵਾਲੀ ਹੁਣ ਪਰਭਾਤ ਹੋਵੇ,

ਕੁੜੀਉ, ਥੋੜੀ ਸ਼ਰਮ, ਤਮੀਜ ਤੇ ਲਿਹਾਜ ਰਹਿਣ ਦੋ,
ਰੁਲਦਿਆਂ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹੀ, ਜਿੰਨਾ ਦੀ ਝੋਲੀ ਦਾਗ ਹੋਵੇ,

ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਾਹਦੀ, ਜੋ ਨਿੱਭੇ ਨਾ ਆਖਿਰੀ ਸਾਹਾਂ ਤੱਕ,
ਯਾਰੀ ਉਹ ਵੀ ਮਾੜੀ, ਜਿਹਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕੋਈ ਰਾਜ ਹੋਵੇ,

ਤਰਸਿਆ ਬਹੁਤ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਬਾਦ ਭਿੱਜਣ ਲਈ,
ਆ ਯਾਰਾ, ਛੋਹ ਦਿਲ ਨੂੰ, ਜਵਾਨੀ ਵਾਲੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋਵੇ।।