ਮਾਈ, ਭਾਈ ਤੇ ਡਾਈ.......... ਕਾਵਿ ਵਿਅੰਗ / ਤਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ ‘ਦੁਪਾਲ ਪੁਰ’

ਕੌਮੀ ਬਾਗ਼ ਦਾ ਦੇਖ ਕੇ  ਹਾਲ ਜਾਪੇ
ਝੱਖੜ ਚੰਦਰਾ ਪਿਆ ਏ ਝੁੱਲ ਸਾਡੇ ।

ਪੱਗਾਂ  ਚੁੰਨੀਆਂ ਕੇਸਾਂ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰਨਾ
ਕਾਕੇ-ਕਾਕੀਆਂ ਗਏ ਨੇ ਭੁੱਲ ਸਾਡੇ ।

ਭਾਈਆ ਭੈਣ ਬੀਬੀ ਕਹਿਣਾ ਛੱਡਿਆ ਏ
ਦੀਵੇ ਹੋਣ ਪਏ ਵਿਰਸੇ ਦੇ ਗੁੱਲ ਸਾਡੇ ।

ਵਿਰਸਾ ਆਪਣਾ ਛੱਡ ਕੇ ਭਟਕਦੇ ਹਾਂ
ਤਾਂਹੀਂਉਂ ਕੌਡੀਆਂ ਪੈਂਦੇ ਨੇ ਮੁੱਲ ਸਾਡੇ ।

ਜੇਕਰ ਆਏ ਨਾ ਬਾਜ ਮਨਮਰਜੀਆ ਤੋਂ
ਪਾਉਣੇ  ਜਣਦਿਆਂ ਦਾੜ੍ਹੀ ‘ਚ ਫੁੱਲ ਸਾਡੇ ।

ਬੁਢੀ ਘੋੜੀ  ਦੇ ਲਾਲ ਲਗਾਮ ਪਾਉਣੀ
ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ  ਹੈ  ਖੁੱਲ੍ਹ ਸਾਡੇ ।

ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਦੰਦ ਨਾ, ਢਾਂਗੂ ਏ ਹੱਥ ਫਿਰ ਵੀ
ਕਾਲੇ ਕੇਸ  ਜਵਾਨਾ ਦੇ  ਤੁੱਲ  ਸਾਡੇ ।

ਮਾਈ ਦਿਸੇ ਨਾ ‘ਡਾਈ’ ਤੋਂ ਬਿਨਾ  ਕੋਈ
ਤਰਸੇ ‘ਮਾਤਾ ਜੀ’ ਕਹਿਣ   ਨੂੰ ਬੁੱਲ੍ਹ ਸਾਡੇ ! !

****

Post a Comment